ordre

n m
1 commandement emir [e\'miɾ]
◊ donner un ordre à qqn — birine emir vermek
◊ donner l\'ordre de sortir — dışarıya çıkma emrini vermek
♦ jusqu\'à nouvel ordre yeni bir emre kadar
◊ Nous restons ici jusqu\'à nouvel ordre. — Yeni bir emre kadar burada kalıyoruz.
2 organisation düzen, sıra [sɯ\'ɾa]
◊ par ordre alphabétique — abece sırası
3 rangement düzen vermek
◊ mettre une pièce en ordre — bir odaya düzen vermek
◊ mettre de l\'ordre dans ses papiers — kâğıtlarını düzene sokmak
◊ être en ordre — düzeni yolunda olmak
♦ avoir de l\'ordre düzenli olmak
4 loi düzen [dy\'zen]
◊ l\'ordre public — kamu düzeni
◊ le maintien de l\'ordre — düzeni koruma
5 rentrer dans l\'ordre düzene kavuşmak
6 catégorie nitelik [nite\'lic]
◊ C\'est du même ordre. — Bu aynı nitelikte.

  /ordr(õ) / nm sıra; düzen; emir, buyruk; yol, usul; sınıf; tarikat; oda, birlik, meslek derneği; düzenlik; ödev; ciro jusqu'à nouvel ordre yeni bir emre kadar mettre en ordre düzen vermek, düzene sokmak mot d'ordre parola ordre alphabétique alfabe sırası ordre chronologique tarih sırası ordre des avocats baro ordre du jour gündem ordre public kamu düzeni par ordre de sırasıyla, sırasına göre rentrer dans l'ordre düzene girmek, yola girmek retenir dans l'ordre ödev bilmek rétabler l'ordre asayişi yeniden sağlamak troubler l'ordre düzeni bozmak

Fransızca - Türkçe sözlüğünde Fransızca ordre kelimesinin Türkçe manası nedir? Fransızca dilindeki ordre kelimesinin Türkçe dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. ordre diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.