origin

n. kök, kaynak, asıl, doğuş, köken, menşe, başlangıç, başlangıç noktası, nereden
* * *
1. kaynak
2. köken
3. orijin
* * *
[\'ori‹in]
1. noun
(the place or point from which anything first comes; the cause: the origin(s) of the English language; the origin of the disagreement.) kaynak
- original
2. noun
1) (the earliest version: This is the original - all the others are copies.) asıl (metin, nüsha)
2) (a model from which a painting etc is made: She is the original of the famous portrait.) model
•
- originality
- originally

- originate

- origins

orijin

/'oricin/ a. başlangıç, kaynak; kök, köken origin of coordinates mat. koordinat başlangıç noktası, konaç başnoktası

İngilizce - Türkçe sözlüğünde İngilizce origin kelimesinin Türkçe manası nedir? İngilizce dilindeki origin kelimesinin Türkçe dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. origin diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.