vagabond

vagabɔ̃

1. m
Landstreicher m

2. adj
unstet, ruhelos, herumziehend, Wander...
avoir une existence vagabonde — ein Wanderleben führen
une imagination vagabonde (fig) — eine blühende Fantasie f

vagabond
vagabond(e) [vagabõ, õd]
I Adjectif

1 (errant) Beispiel: vie vagabonde Vagabundenleben neutre
2 (sans règles) rastlos
II Substantif masculin(féminin)
(sans domicile fixe) Landstreicher(in) masculin(féminin)

Fransızca - Almanca sözlüğünde Fransızca vagabond kelimesinin Almanca manası nedir? Fransızca dilindeki vagabond kelimesinin Almanca dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. vagabond diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.