rugir

ʀyʒiʀ
v
1) (bêtes) brüllen
2) (fig) brüllen, toben, rasen, heulen

rugir
rugir [ʀyʒiʀ] <8>
verbe intransitif

1 brüllen; Beispiel: rugir de colère vor Wut datif brüllen
2 (mugir, gronder) heulen; mer tosen; Beispiel: faire rugir son moteur den Motor aufheulen lassen

Fransızca - Almanca sözlüğünde Fransızca rugir kelimesinin Almanca manası nedir? Fransızca dilindeki rugir kelimesinin Almanca dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. rugir diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.