provoquer

pʀɔvɔke
v
1) anstiften, auslösen
2) (défier) herausfordern
3) (exciter) provozieren, reizen
4) (fig) hervorrufen, verursachen
5)
provoquer à — aufhetzen

provoquer
provoquer [pʀɔvɔke] <1>
I verbe transitif

1 (causer) verursachen, bewirken changement; erregen colère, gaieté; herbeiführen mort, accident; auslösen explosion, révolte, désordre
2 (énerver) reizen; (défier) herausfordern
3 (aguicher) aufreizen
II verbe pronominal
Beispiel: se provoquer sich [gegenseitig] provozieren

Fransızca - Almanca sözlüğünde Fransızca provoquer kelimesinin Almanca manası nedir? Fransızca dilindeki provoquer kelimesinin Almanca dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. provoquer diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.