disobey

v. itaat etmemek, uymamak, söz dinlememek
* * *
itaat etme
* * *
[disə\'bei]
verb
(to fail or refuse to do what is commanded: He disobeyed my orders not to go into the road; He disobeyed his mother.) itaatsizlik etmek, söz dinlememek
- disobedience
- disobedient

- disobediently

itaat etme

/disı'bey/ e. söz dinlememek, itaat etmemek, itaatsizlik etmek; (kural, yasa, vb.) çiğnemek, uymamak

İngilizce - Türkçe sözlüğünde İngilizce disobey kelimesinin Türkçe manası nedir? İngilizce dilindeki disobey kelimesinin Türkçe dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. disobey diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.