defiance

n. saygısızlık; nispet; meydan okuma; karşı koyma, muhalefet
* * *
muhalefet
* * *
noun
(open disobedience; challenging or opposition: He went in defiance of my orders.) karşı gelme, kafa tutma
- defiant
- defiantly

muhalefet

/di'fayıns/ a. itaatsizlik, saygısızlık

İngilizce - Türkçe sözlüğünde İngilizce defiance kelimesinin Türkçe manası nedir? İngilizce dilindeki defiance kelimesinin Türkçe dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. defiance diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.