decadence

n. çöküş, yıkılış; gerileme
* * *
batma
* * *
[\'dekədəns]
noun
1) (a falling from high to low standards in morals or the arts: the decadence of the late Roman empire.) çöküş, çökme
2) (the state of having low or incorrect standards of behaviour; immorality: He lived a life of decadence.) ahlâkî çöküntü, sefahat
•
- decadent

batma

/'dekıdıns/ a. çöküş, yıkılış

İngilizce - Türkçe sözlüğünde İngilizce decadence kelimesinin Türkçe manası nedir? İngilizce dilindeki decadence kelimesinin Türkçe dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. decadence diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.