virtue

n. iffet, namus, erdem, fazilet, meziyet, etki, üstünlük
* * *
fazilet
* * *
[\'və: u:]
noun
1) (a good moral quality: Honesty is a virtue.) erdem, fazilet
2) (a good quality: The house is small, but it has the virtue of being easy to clean.) üstünlük avantaj
3) (goodness of character etc: She is a person of great virtue.) meziyet, haslet
•
- virtuous
- virtuously

- virtuousness

fazilet

/'vö:çu:/ a. fazilet, erdem; üstünlük, avantaj by virtue of -den dolayı, -in sayesinde

İngilizce - Türkçe sözlüğünde İngilizce virtue kelimesinin Türkçe manası nedir? İngilizce dilindeki virtue kelimesinin Türkçe dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. virtue diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.