noble

adj. asil, soylu, yüce, ulu, muhteşem, soy
————————
n. soylu, asil
* * *
1. asil
2. soy
* * *
[\'nəubl]
1. adjective
1) (honourable; unselfish: a noble mind; a noble deed.) soylu, asil, yüce
2) (of high birth or rank: a noble family; of noble birth.) asil, aristokrat
2. noun
(a person of high birth: The nobles planned to murder the king.) soylu kimse, asilzade
- nobility
- nobly

- nobleman

asil

/'noubıl/ a. soylu kimse, asilzade, soylu ¤ s. soylu, soydan asil; yüce, asil, yüksek noble gas soy gaz noble metal met. soy metal, asal metal

İngilizce - Türkçe sözlüğünde İngilizce noble kelimesinin Türkçe manası nedir? İngilizce dilindeki noble kelimesinin Türkçe dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. noble diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.