forgive

fə\'ɡiv
past tense - forgave; verb
1) (to stop being angry with (someone who has done something wrong): He forgave her for stealing his watch.)
2) (to stop being angry about (something that someone has done): He forgave her angry words.)
•
- forgiveness
- forgiving

forlate
--------
tilgi

verb (forgave - forgiven) \\/fəˈɡɪv\\/
1) tilgi
• I\'ll never forgive you for that
jeg vil aldri tilgi deg det
2) ettergi
• my uncle forgave the debt
onkelen min ettergav gjelden
forgive and forget tilgi og glemme
not to be forgiven utilgivelig

İngilizce - Norveçce sözlüğünde İngilizce forgive kelimesinin Norveçce manası nedir? İngilizce dilindeki forgive kelimesinin Norveçce dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. forgive diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.