bröckeln

bröckeln
1. v/i <sn> (zerfallen) ufalanmak;
das Gestein bröckelt kaya ufalanıyor;
(sich ablösen) der Putz bröckelt von der Wand duvarın sıvası dökülüyor
2. v/t <h>: Brot in die Soße bröckeln -in suyuna ekmek doğramak

Almanca - Türkçe sözlüğünde Almanca bröckeln kelimesinin Türkçe manası nedir? Almanca dilindeki bröckeln kelimesinin Türkçe dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. bröckeln diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.