Grund

Grund m <Grunds; Gründe> (Ursache) sebep, neden; (Boden) zemin, temel, yer; AGR a toprak, arazi; Gewässer dip;
Grund und Boden mülk, emlak;
aus diesem Grund(e) bu sebepten;
von Grund auf temelden;
im Grunde (genommen) aslında, (aslına bakılırsa);
auf Grund laufen MAR karaya oturmak;
auf den Grund gehen (kommen) -in derinine inmek;
sich in Grund und Boden schämen utancından yerin dibine geçmek;
aus gutem Grund haklı bir sebeple;
allen Grund haben zu -mekte (yerden göğe kadar) haklı olmak

yer, zemin, toprak; dip; fon, zemin; temel, esas; neden, gerekçe, sebep; vesile in Grunde genommen aslında, esasen

Almanca - Türkçe sözlüğünde Almanca Grund kelimesinin Türkçe manası nedir? Almanca dilindeki Grund kelimesinin Türkçe dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. Grund diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.