mənbə

сущ.
1. источник:
1) естественный выход подземных вод на поверхность земли; родник, ключ. Suyun mənbəyi источник воды
2) перен. то, что даёт начало чему-л., служит основой для чего-л. Gəlir mənbəyi источник доходов, xammal mənbəyi источник сырья, yeganə mənbə единственный источник, işıq mənbəyi источник света, bilik mənbəyi источник знаний, enerji mənbəyi источник энергии, qüdrət mənbəyi источник силы
3. тот (то), кто (что) даёт, сообщает какие-л. сведения. Yoxlanmamış mənbələr непроверенные источники, mühüm mənbələr важные источники, informasiya mənbəyi источник информации
4) лингв. письменный памятник, документ, на основе которого строится научное исследование. Ədəbi mənbələr литературные источники, yazılı mənbələr письменные источники, mənbələrin öyrənilməsi изучение источников, mənbələrə əsaslanmaq опираться на источники, mənbələrdən istifadə etmək пользоваться источниками
2. геогр. исток:
1) начало ручья, реки. Kürün mənbəyi исток Куры
2) перен. то, из чего возникает что-л.; начало, причина, источник. Müasir mədəniyyatin mənbələri истоки современной культуры

начало, исток, первоисточник, происхождение.

Начало, исток, первоисточник, происхождение.

Azeri - Rusca sözlüğünde Azeri mənbə kelimesinin Rusca manası nedir? Azeri dilindeki mənbə kelimesinin Rusca dilindeki manasını yukarıda okuyabilirsiniz. mənbə diğer dillerde anlamlarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.